چکیده:
یکی از سیاست های دولت در حمایت از تولید کنندگان اعطای یارانه است . بخش کشاورزی نیز از این قاعده مستثنی نمی باشد. با توجه به ماهیت ووقوع ریسک در این بخش نحوه اعطای یارانه نیز توجه خاصی را می طلبد. بررسی ها نشان می دهد که اعطای یارانه به تولید بخش کشاورزی سهم اندکی از کل یارانه های بخش داردوبهتر است دولت با هوشمندی وتدبیر و رعایت اولویت ها با افزایش سهم تولید از یارانه های اختصاص یافته حمایت خودرا از تولید کشاورزی افزایش دهد. از میان یارانه های تولیدی کشاورزی یارانه بیمه کشاورزی از نظرفنی و مدیریتی توجیه منطقی دارد ، چرا که با بیمه نخست آنکه: شاغل واقعی فعالیت کشاورزی از حمایت برخوردار شده ثانیا: بیمه با بهبود شاخص های مدیریتی به افزایش بهره وری(Productivity)عوامل تولید کمک کرده و چرخه ای ایجاد میکند که اعطای یارانه باعث افزایش بهره وری و افزایش بهره وری اصولا نیازبخش به حمایت دولت را کم رنگ می کند.
|
چكيده
هدف اين مقاله آن است که شيوه هاي برخورد با مفاهيم «بهره وري» و «عملکرد» در ادبيات را مورد بررسي قرار داده و نشان دهد که اصطلاحات به کاررفته در اين رشته ها، اغلب به طور مبهم تعريف شده اند و درک درستي از آنها وجود ندارد و سپس ادبيات مربوط به عملکرد علمي و عملي طي 30 سال گذشته مورد بازنگري قرار مي گيرد.
معناي پنج اصطلاح(بهره وري، عملکرد، سوددهي، کارايي و اثربخشي)تشريح و چگونگي ارتباط دروني آنها نشان داده ميشود.
از آنجايي که ايجاد يک دستور زبان مشترک کار ساده اي نيست، بايد اين حقيقت را پذيرفت که بعدها نيز افراد برداشتهاي گوناگوني از اصطلاحات توضيح داده شده در اين مقاله خواهند داشت. اغلب شيوه هاي سنجش و بهبود، بدون درک روشني از آنچه بايد اندازه گيري شود يا بهبوديابد،به کار گرفته مي شوند. به دليل اين رويکرد عملگرا نسبت به بهبود، فرصت فهم کامل و سپس به حد اکثر رساندن عوامل اساسي و موثر در رقابت پذيري و موفقيت به سادگي از دست مي رود.
اين مقاله با اراي? مجموعه اي از واژگان و اصطلاحات علمي، سردرگمي موجود در اين رشته را کاهش مي دهد. مطمئنا، داشتن واژگان و دستور زبان مشترک، براي ايجاد يک فهم مشترک، بنيادين و نيرومند، (در اين رشته) مفيد است.
|
چكيده
يكي از هدفهاي دولتها، دستيابي به رشد اقتصادي به منظور افزايش كيفيت زندگي مردم و تامين آينده اي مطمئن براي كشور است. از جمله ابزارهاي موثر براي رسيدن به اين هدف، چگونگي فعاليت بنگاه هاي اقتصادي است. با توجه به اينكه موفقيت بنگاه هاي اقتصادي در انجام فعاليت ها منجر به رشد توان توليدي كشور شده و در رفع نيازهاي داخلي و افزايش صادرات و ايجاد درآمد براي كشور اهميت دارد، چگونگي اداره درست اين شركت ها، موضوعي است كه همواره مورد توجه پژوهشهاي اقتصادي و كسب و كار قرار داشته است. با توجه به اين موضوع، در اين مقاله با استفاده از نتايج آخرين پژوهشهاي انجام گرفته در زمينه شيوه هاي مديريت و تاثير اين شيوه ها بر ارتقاي بهره وري و رشد اقتصادي، شيوه هاي رايج مديران براي انطباق با تغييرپذيري در محيط رقابتي امروز را عنوان ميكنيم و در پايان به برخي نكتهها براي راهنمايي بيشتر ميپردازيم.
|
يکي از راههايبهبود و پيشرفتاقتصادي و روزافزون يک واحد توليديصنعتي، اندازهگيري بهرهوري آن است و براساس اندازهگيري و تجزيه و تحليل شاخصهاي بهرهوري، فرصتهاي بهبود تعريف مي شود و چرخه بهبود را ميتوان انجام داد. اما مشکل اصلي که در سنجش بهرهوري با آن مواجه ميشويم عدم تعريف صحيح شاخصهاي بهرهوري در عمل و نحوه تعريف و اندازهگيري آنهاست.
در اين مقاله پس از مرور مختصر ادبيات و مفاهيم و واژههاي مربوط به بهرهوري، چرخه بهرهوري، مدار بهبود و ...، به صورت سيستمي اندازهگيري بهرهوري واحدهاي توليدي مورد بررسي قرارگرفته و نتايج به صورت مطالعه موردي تشريح و ارائه شده است.
|
آنچه در سازمانها مزيت رقابتي ايـــجاد مي کند، بهره وري به معناي بکارگيري و ترکيب موثر منابع موجود در سازمان است. بهبود اثربخش بهره وري همانند ساير مولفه ها و فرآيندهاي نرم افزاري سازماني از الزامات کار سازماني است که در ذات و خميرمايــه بهره وري بهبود نهفتـــه است و مشروعيت بهره وري در بهبود و اصلاح آن است. استقرار چرخه مديريت بهبود بهره وري موجب مــــي گردد که بهره وري به صورت يک فرآيند دائمي ارتقا يابد و مسير بهره وري مشخص و بسترسازيهاي لازم صورت گيرد. حرکت بهره وري لازمه رشد و پيشرفت سازمان بوده و به نهادي شدن امر بهبود در نظامهاي مختلف سازماني منجر خواهد شد. در اين مقاله به برخي راهکارهاي عملي استقرار چرخه مديريت بهبود بهره وري اشاره خواهد شد که بيشتر مبتني بر تجارب نگارنده در يکي از سازمانهاي بزرگ صنعتي است.
|
ضرورت رعایت اصل بهره وری در استفاده از منابع و امکانات موجود در دستیابی به اهداف سازمانی و تلاش در جهت افزایش آنها، بر کسی پوشیده نیست. هرچند رعایت بهره وری در کلیه بخشها توصیه شده است، اما ويژگي هاي بخش سلامت، اهميت موضوع بهره وری از منابع کمیاب و ارزیابی دقیق آنها را برای استفاده مطلوب از منابع، و به منظور تامین، حفظ و ارتقای سلامت انسانها دوچندان می كند. در حقیقت تخصیص منابع و بهره وری از آن، همراه با جلب مشارکت موثر جوامع در تمامی سطوح با رعایت کامل عدالت و دسترسی و برخورداری از خدمات بهداشتی درمانی با کیفیت مطلوب یکی از موضوعات مهم و اولی بخش به شمار می آید.
در بخش سلامت، بيمارستان به عنوان يكي از نهادهاي مهم ارايه دهنده خدمات بهداشتي، درماني و آموزشي به شمار مي رود كه با تسهيلات ويژه خود در بازگشت سلامت جسماني و رواني افراد بيمار جامعه، آموزش نيروهاي متخصص بخش بهداشت و درمان، پژوهشهاي پزشكي و نهايتا ارتقا سطح سلامت جامعه نقش اساسي ايفا مي كند. مطالعات نشان مي دهد اين مراكز سهم عمده اي از منابع بخش بهداشت و درمان را به ويژه در كشورهاي در حال توسعه، به خود اختصاص مي دهند. بنابراين استفاده بهينه و صحيح از اين منابع بايستي كانون توجه مديران و مسوولان بيمارستاني قرار گيرد. متاسفانه هم اكنون در مراكز درماني و بيمارستانها توجه لازم به بحث يادشده نمي شود و اين عدم توجه خود دلايل بسيار دارد. با توجه به ضرورت رعايت اصل بهره وري در اداره بيمارستانها و اهميت انجام مطالعات و بررسيهاي بيشتر درباره موانعي كه براي ارتقا آن وجود دارد بر آن شديم در اين بررسي، با استفاده از نظرات و تجربه هاي كارشناسان بخش سلامت و صاحب نظران اداره امور مراكز درماني، برخي از مهمترين موانع بهره وري در بيمارستان ها را بيان نموده و راهكارهاي مناسبي براي رفع آنها پيشنهاد نماييم.
يافته هاي بررسي ما نشان داد مواردي مانند نحوه مديريت مراكز، بوروكراسي حاكم بر مراكز، نارسايي مكانيزم هاي نظارتي، مسايل مربوط به نيروي انساني، تعرفه های غيرواقعي خدمات تشخیصی درمانی، اجراي ناقص طرح نظام نوين ادارة بيمارستانها، نوع پرداختهاي پرسنلي و ... مهمترين موانع ارتقا بهره وري در بيمارستان ها و مراكز درماني مي باشند. بنابراين لازم است با اعمال مديريت صحيح مراكز، كاهش بوروكراسي حاكم بر مراكز، تدوين و طراحي مكانيزم هاي ن
|
با توجه به سرعت تغییرات در عرصه های مختلف بویژه محیط اقتصادی، اجتماعی، فناوری اطلاعات و ارتباطات و همچنین افزایش شدت رقابت بین سازمانهای صنعتی و خدماتی، امروزه رضایت مشتریان و ذینفعان به عاملی حساس و تعیین کننده تبدیل شده است. زیرا ادامه حیات و بقاء هر سازمانی متناسب با توانمندی آنها در خشنودسازی مشتریان و ذینفعان می باشد.
در چنین شرایطی سازمانها برای اینکه بتوانند از عهده این امر خطیر برآیند، ناگزیرند کالاها و خدمات خود را به گونه ای عرضه نمایند که در مقام مقایسه با سایر رقبای خود، از کیفیت، خدمات پس از فروش و قیمتهای مناسب تری برخوردار باشد. در این راستا عامل اساسی که می تواند ضمن افزایش مطلوبیت محصولات و خدمات، سایر ذینفعان از جمله سهامداران، کارکنان، دولت و آحاد جامعه را خشنود نماید و سود مناسبی را نیز حاصل نماید، توجه به بهره وری سبز در سازمانها می باشد. بهره وری سبز یعنی اینکه مدیریت سازمان ضمن استفاده کارا و اثربخش از منابع در اختیار خود، بصورتی عمل نماید که محیط کاری و محیط زیست پیرامون آن سالم و پاکیزه باشد و کمترین آسیبی را به آنها نرساند.
شرکت پلی اکریل ایران به عنوان صنعت برگزیده سبز درسطح کشور با توجه به موارد مذکور، محور عملیاتی خود را با رویکرد بهره وری سبز دنبال می نماید و در این راستا فعالیتهای اساسی از قبیل: اجرای پروژة استفاده از پساب تصفیه شده برای آبیاری فضای سبز و استفاده از لجن مازاد بعنوان کود و نیز اثر تکمیلیoverland flow بر روی پساب، آغاز پروژه گسترش فضای سبز و توسعه درختکاری در80 هکتار از زمینهای مجاور شرکت، اجرای پروژه کنترل آلودگی هوای کارخانه اکریلیک1 شامل: جمع آوری بخارات اکریلونیتریل، جذب و بازیابی آنها، آغاز پروژه بهسازی کارخانه اکریلیک1 شامل: جذب بخارات حلال دی میتل فرمامید و بازیابی آن، اصلاح فرآیند کارخانه اکریلیک2 در زمینه مصرفDMF و بهره برداری از دو سیستم مجهز تصفیه پساب و نصب یک دستگاه Belt Filter جهت آبگیری از لجن مازاد آنها، اعمال مدیریت فراگیر به تفکیک ضایعات جامد و مایع کارخانه و کاهش مصرف آب در خط تولید و تشکیل منظم جلسات بررسی وضعیت پساب خروجی انجام داده است که شرح عملیات انجام شده در اصل مقاله ارائه خواهد شد.
واژه های کلیدی
بهره روی سبز، خشنودی مشتریان، صنعت سبز، پساب تصفیه شده، DMF، اکریلونیتر
|
با توجه به کمبود امکانات و عدم بهره برداری مناسب از منابع ملی لازم است تا فرهنگ بهره وری در جامعه و نهادها و موسسات بنحو شایسته ای توسعه یابد، لازمه فرهنگ سازی در این خصوص بررسی نقش کارآفرینی و كارآفرينان در جامعه است اصلاح دیدگاههای موجود در مورد نقش و کارکردهای مختلف كارآفريني» و تبیین آثار و فواید بهره وری از طریق انتقال تجربیات«كارآفرينان» و دانش افزایی و ایجاد ارزش بواسطه راه اندازی بنگاههای کوچک اقتصادی و زود بازده رهنمون مناسبی برای توسعه فرهنگ بهره وری از طریق فر هنگ سازی کارآفرینی است . در این مقاله چگونگی همپوشانی " فرهنگ سازی کارآفرینی و توسعه فرهنگ بهره وری" با همدیگر توضیح داده میشود .همچنین اصلاح دیدگاههای موجود از جمله اینكه «كارآفريني» ايجاد كار و شغل میکند و کارآفرين را به عنوان يک ایجاد کننده شغل معرفی میکند, با بررسی عنصر خلاقیت و نوآوری و تاکید بر ایده پردازی خلاقانه بوسیله فرهنگ سازی مورد بازنگری قرار میگیرد . مسلما ايده ها ی خلاق بر اساس نياز اجتماعي شكل میگیرد و از ملزومات توسعه كارآفريني و بهره وری در جامعه است. نتيجه توسعه بهره وری و كارآفريني علاوه بر نوآوري در محصولات جديد، حل نيازهاي اجتماعي،ايجاد اشتغال براي ديگران، افزايش سودآوري شركتها و افراد جامعه و توسعه تكنولوژيهای نوین است.در این مقاله توسعه فرهنگ کارافرینی و کسب و کار از جمله موارد فرهنگی توسعه بهره وری میباشد که ارتباطات ساختار فرهنگی این دو مقوله مهم مورد بررسی قرار میگیرد . وازگان کلیدی : فرهنگ کارافرینی. . همپوشانی . فرهنگ بهره وری. توسعه فراگیر
|
بنابراين در عصر كنوني مسئله كارايي و بهرهوري، والاترين هدف و ارزشمندترين مقصد براي همه مديران ميباشد و بيشترين و بلندمدتترين پاداشها را به همراه دارد. لذا هركشور يا سازماني كه بيشتر از ديگران به پيروزي در اين راه دست يابند، نيروي برتر اقتصادي در دنياي آينده خواهد بود و دقيقاً به همين دليل است كه ايده بهبود بهرهوري در مراكز تحقيقاتي در كشورهاي پيشرفته متولد شده و به سرعت در حال رشد است. هدف از سنجش بهرهوري ميتواند در سه مورد ارزيابي عملكرد بنگاه براي مقايسه، ارزيابي سياست هاي به كارگرفته شده و برنامهريزي در سطح خرد و كلان براي تخصيص بهينه منابع به طور خلاصه مطرح كرد. هدف اين مقاله بررسي شاخصهاي بهرهوري در بخشهاي مختلف مراكز تحقيقاتي ميباشد و روش اندازهگيري آن در قالب روشهاي اندازهگيري بهرهوري جزيي عوامل توليدي با استفاده از روش داده و ستاده از طريق وزن دهي آن شاخصها با به استفاده از تجربيات و نظرات كارشناسان و مسوولين ذيربط در هربخش مربوطه ميباشد. در مراكز تحقيقاتي، نهادهها و ستاندههاي بسياري وجود دارند كه سعي گرديده آنها در مراكز جامع تحقيقاتي كه داراي انواع زير بخشهاي فعاليت (تحقيقاتي، اداري و مالي، آموزشي، چاپ و نشر و ....) ميباشند، مورد بررسي و شاخصهاي بهرهوري انفرادي و تركيبي بخشي و كلان موسسه پژوهشي ارايه گردد.
|
افزایش سریع جمعيت جهان، محدوديت عوامل توليد و تسريع روند جهاني شدن سبب شده كه استفاده بهينه از امكانات موجود، مؤثرترين روش به منظور افزايش توليد كالاها و خدمات و در نتيجه ارتقاي رفاه جامعه بشري تلقي گردد. در ايران نيز از يكسو رشد فزاينده جمعيت در طي دهههاي اخير و از سوي ديگر تغيير در الگوي مصرف ناشي از تغيير در ميزان درآمد اشخاص، افزايش ميزان تقاضا براي محصولات مختلف و استفاده بيرويه از منابع را به همراه داشته است. در چنين شرايطي تأكيد بر افزايش توليد از طريق ادامه شيوههاي سنتي و افزايش مصرف عوامل توليد، به منظور تأمين نيازهاي متنوع و در حال گسترش كشور، كارساز نميباشد و براي پاسخگويي به اين تقاضا بايد بر شيوههايي كه به افزايش بهرهوري عوامل توليد متكي است، توجه بيشتر نمود. اما رشد بهرهوري به خودي خود حادث نميشود و نياز به بستر مناسب دارد. ارتقاي بهرهوري در هر سطحي مستلزم اجراي چرخه مديريت بهرهوري است. اين چرخه داراي چهار مرحله اندازهگيري، ارزيابي و تحليل، برنامهريزي براي بهبود و اجراي برنامهها براي بهبود بهرهوري ميباشد. براي ارزيابي، تحليل و برنامهريزي به منظور ارتقاء بهرهوري، ناگزير از استفاده تجارب ساير كشورها در فرآيند افزايش بهرهوري هستيم. براساس گزارش مشترك سازمان خواروبار و كشاورزي (FAO) و سازمان توسعه و همكاريهاي اقتصادي (OECD)، در چشمانداز توليد محصولات كشاورزي جهان تا سال 2014 در بين كشورهاي در حال توسعه، دو كشور چين و هند در امر توليد اين محصولات پيشتاز خواهند بود. همچنين بنابر نظر برنامهريزان اقتصادي كشور هند، تا دو يا سه سال آينده در صورتي كه مسئله خاصي رخ ندهد، اقتصاد هند رشد 10 درصدي را تجربه خواهد كرد. آنان معتقدند كه در حال حاضر اقتصاد هند بعد از دو دهه تعديلات اقتصادي به فرآيند رشدي برپايه برابري و كارايي نزديك شده است و منابع اين رشد پايدار را تلاش در جهت افزايش بهرهوري كشاورزي و تأمين زيرساخت و جلب سرمايهگذاري خارجي ميدانند. در اين تحقيق با استفاده از آمار و اطلاعات مطالعات پيشين و پايگاههاي اطلاعرساني مرتبط با موضوع (اعم از وزارت كشاورزي هند، انستيتو سياست غذاي بينالملل، فائو، بانك جهاني و...) به مرور و تجزيه و تحليل سياستهاي اتخاذ شده به منظور افزايش بهرهوري بخش كشاورزي طي برنامههاي پنجساله اجرا شده در هند پرداخته
|
|